Хэнгэрэгний дуу (төгсгөл хэсэг)

ДҮН…

Нэг хүнд цохилт.

Ганзориг нойрноосоо сэрэв.

Эхлээд тэр салхи гэж бодсон ч чагнавал дахин сонсогдов.

ДҮН… ДҮН…

Яг л хэнгэрэгний гүн, хүнд цохилт.

Тэр орноосоо босоод чагнав.

Дуу нь холоос ирж байгаа мэт…

гэхдээ аажмаар ойртож байлаа.

ДҮН… ДҮН… ДҮН…

Түүний нуруугаар хүйт даав.

Тосгоныхны хэлсэн үг санаанд орж ирэв.

“Цонхоор бүү хар.”

Тэр хэсэг зогсов.

Гэхдээ сониуч зан нь дийлэв.

Ганзориг хөшгийг аажуухан сөхөв.

Гадаа сарны бүдэг гэрэлд цасан дээр нэг хүн зогсож байлаа.

Тэр хүн урт хар дээл өмссөн, толгой дээрээ эвэр шиг хэлбэртэй хуучин малгайтай.

Гартаа том хэнгэрэг барьжээ.

Тэр хэнгэрэгээ удаанаар цохиж байв.

ДҮН… ДҮН… ДҮН…

Ганзориг эхэндээ инээмсэглэв.

“Хэн нэг нь хүмүүсийг айлгах гэж жүжиглэж байна.” гэж бодлоо.

Гэхдээ дараа нь нэг зүйл анзаарав.

Тэр хүн байшингийн хаалга руу биш…

цонхны яг өөдөөс нь зогсож байлаа.

Яг л Ганзоригийг харж байгаа мэт.

Тэр хүн гэнэт хэнгэрэгээ цохихоо больж, толгойгоо аажуухан өргөв.

Сарны гэрэл нүүрэн дээр нь тусав.

Ганзоригийн амьсгаа тасрах шахав.

Түүний нүүр байхгүй байлаа.

Нүд, ам, хамар юу ч байхгүй.

Зөвхөн хар нүх шиг хоосон нүүр.

Тэгээд тэр хоосон харанхуйгаас шивнэх мэт дуу гарлаа.

“…Чи харчихлаа.”

Ганзориг айсандаа хөшгийг татаж хаагаад ухарлаа.

Гадаа чимээ зогссон байв.

Байшин дотор нам гүм.

Тэр амьсгаагаа барьж зогсож байтал…

ДҮН…

Дуу энэ удаа гаднаас биш сонсогдов.

Тэр аажуухан эргэн харлаа.

ДҮН… ДҮН…

Дуу өрөөний дотор сонсогдож байлаа.

Түүний зүрх хүчтэй дэлсэв.

Тэр доош харлаа.

Орны доороос цохилт гарч байв.

Ганзориг аажуухан бөхийж доош харав.

Харанхуй дунд…

хэнгэрэг барьсан гар аажуухан гарч ирж байлаа.

Тэгээд нэг хоосон хоолой шивнэлээ.

“…Одоо чи миний дууг үргэлж сонсоно.”

---

Маргааш өглөө тосгоныхон байшинд орж ирэхэд Ганзориг амьд байв.

Гэхдээ тэр огт ярьсангүй.

Тэр зүгээр л хоосон харцаар хүмүүсийг ширтэж байлаа.

Тэр өдрөөс хойш тосгонд нэг шинэ зүйл гарч иржээ.

Зарим шөнө уулнаас хоёр өөр хэнгэрэгний дуу сонсогддог болсон.

ДҮН… ДҮН…
ДҮН… ДҮН…

Хууччуул түүнийг сонсоод л гэрийнхээ гэрлийг унтраадаг.

Учир нь тэд нэг зүйл сайн мэддэг болсон.

Дашзэвэг бөө ганцаараа байхаа больсон. 🌑🥁👻