Сүүлчийн туршилт
Ариунболд шинжлэх ухааны лабораторид шөнө дунд ганцаараа сууж байлаа. Компьютерийн дэлгэцнүүдийн гэрэл харанхуй өрөөг бүдэгхэн гэрэлтүүлнэ.
Ариунболд шинжлэх ухааны лабораторид шөнө дунд ганцаараа сууж байлаа. Компьютерийн дэлгэцнүүдийн гэрэл харанхуй өрөөг бүдэгхэн гэрэлтүүлнэ. Тэр сүүлийн хэдэн жил амьдралынхаа бүх цагийг нэг зүйлд зориулсан.
“Туршилт №27.”
Энэ бол түүний хамгийн том төсөл байв.
Хүмүүсийг хиймэл орчинд амьдруулж, тэр орчин бодит амьдралаас ялгагдахгүй байх боломжийг судлах туршилт.
Өөрөөр хэлбэл…
хүн өөрөө хиймэл ертөнцөд амьдарч байгаагаа мэдэхгүй байх систем.
Тэр шөнө Ариунболд туршилтын хамгийн чухал үе шатанд хүрсэн байлаа.
Дэлгэц дээр нэг мөр асаж байв.
Simulation Stability: 99.98%
Тэр амьсгаагаа удаан гаргав.
— Бараг болчихлоо…
Хэрэв энэ амжилттай болбол хүн төрөлхтөн хүссэн орчноо бүтээж амьдрах боломжтой болно.
Өвчин, ядуурал, дайн…
бүгдийг зүгээр л унтрааж болно.
Тэр системийг идэвхжүүлэх товчлуур руу харав.
Гэхдээ яг дарах гэж байтал нэг зүйл болжээ.
Компьютерийн дэлгэц дээр шинэ цонх нээгдэв.
Тэр ямар ч програм ажиллуулаагүй.
Гэвч цонхон дээр нэг өгүүлбэр гарч ирэв.
“Битгий.”
Ариунболд хөмсгөө зангидлаа.
— Юу вэ?
Тэр гар дээрээ бичив.
Who is this?
Хэдхэн секундын дараа хариу гарч ирэв.
“Чи.”
Ариунболд инээмсэглэв.
— Хэн нэгэн систем рүү нэвтэрсэн байна.
Тэр дахин бичив.
Stop joking. Identify yourself.
Хариу дахин гарч ирэв.
“Би чиний ирээдүй.”
Ариунболд мөрөө хавчив.
— За тэгвэл.
Тэр сонирхоод асуулаа.
If you are me, prove it.
Хэдэн секунд өнгөрөв.
Дараа нь дэлгэц дээр шинэ мөр гарч ирэв.
“Чи 12 настайдаа нуурын эрэг дээр живэх шахсан.”
Ариунболд хөшиж орхив.
Энэ тухай бараг хэн ч мэддэггүй.
Тэр аажмаар бичив.
What do you want?
Хариу шууд гарч ирэв.
“Туршилтыг бүү эхлүүл.”
— Яагаад?
“Учир нь чи аль хэдийн эхлүүлсэн.”
Ариунболд дэлгэцийг ширтэв.
— Юу гэсэн үг вэ?
Дараагийн мөр гарч ирэв.
“Чи одоо туршилтын дотор байна.”
Тэр чанга инээлээ.
— Сонирхолтой тоглоом байна.
Гэвч хариу маш хурдан ирэв.
“Чи яг одоо лабораторид сууж байна.”
“Зүүн талын ширээн дээр кофены аяга байна.”
“Чиний компьютерийн ард улаан гэрэл анивчиж байгаа.”
Ариунболд аажмаар эргэж харлаа.
Бүгд яг зөв.
Түүний зүрх бага зэрэг хурдан цохилж эхлэв.
— Чи камер ашиглаж байна уу?
Хариу гарч ирэв.
“Үгүй.”
“Би энэ өрөөг санаж байна.”
Ариунболд хэсэг чимээгүй суулаа.
Дараа нь асуулаа.
If this is simulation… who started it?
Хариу гарч ирэхэд хэдхэн секунд хэрэгтэй байв.
“Чи.”
— Хэзээ?
“15 жилийн өмнө.”
Ариунболд толгой сэгсрэв.
— Тэр боломжгүй.
Хариу:
“Чи туршилтыг эхлүүлсэн. Дараа нь өөрөө систем рүү орсон.”
— Яагаад?
“Учир нь чи туршилтыг дотроос нь шалгахыг хүссэн.”
Ариунболд гараараа духаа дарлаа.
— Тэгвэл… би одоо хэдэн настай вэ?
Хариу удаан гарч ирэв.
“54.”
Тэр хөшиж орхив.
— Үгүй… би 32.
Дэлгэц дээр шинэ мөр гарч ирэв.
“Энэ бол чиний санаж байгаа нас.”
Ариунболд босож өрөөг тойруулж харлаа.
Бүх зүйл хэвийн.
Гэхдээ одоо нэг л өөр санагдана.
— Хэрэв энэ үнэн бол… яаж гарч болох вэ?
Хариу шууд гарч ирэв.
“Туршилтыг зогсоо.”
— Яаж?
“Чи одоо эхлүүлэх гэж байгаа товчлуурыг дарахгүй.”
Ариунболд гайхав.
— Тэр чинь туршилтыг эхлүүлэх товчлуур.
Хариу гарч ирэв.
“Чиний бодлоор.”
Ариунболд хэсэг бодлоо.
Хэрэв тэр товчлуурыг дарахгүй бол юу болох вэ?
Хэрэв энэ үнэхээр симуляци бол…
магадгүй тэр гарах байх.
Тэр удаанаар гараа товчлуур руу сунгав.
— Хэрэв би дарахгүй бол?
Хариу гарч ирэв.
“Чи сэрнэ.”
— Хаана?
Хэдэн секунд чимээгүй болов.
Дараа нь хамгийн сүүлийн мөр гарч ирэв.
“Жинхэнэ ертөнцөд.”
Ариунболд товчлуур руу харлаа.
Түүний зүрх хүчтэй цохилно.
Эцэст нь тэр гараа буцаав.
— За.
Тэр товчлуурыг дараагүй.
Яг тэр мөчид…
бүх дэлгэц хар болов.
Өрөө алга болов.
Дуу чимээ алга болов.
Ариунболд нүдээ нээв.
Тэр цагаан өрөөнд хэвтэж байлаа.
Хажууд нь эмч нар зогсож байв.
— Сэрлээ! гэж нэг нь хашгирлаа.
Ариунболд сулхан асуулаа.
— Би… хаана байна?
Эмч инээмсэглэв.
— Туршилтаас гарлаа.
Ариунболд гүн амьсгаа авлаа.
— Тэгэхээр… тэр бүхэн хиймэл байсан юм байна.
Эмч толгой дохив.
— Тийм.
Ариунболд тайвширлаа.
Гэхдээ яг тэр үед эмчийн цаана байсан дэлгэц дээр нэг мөр анивчив.
Simulation Layer: 2 Completed
Доор нь шинэ мөр асав.
Starting Simulation Layer: 3
Эмч толгойгоо доош бөхийлгөн намуухан хэлэв.
— Туршилт амжилттай явж байна.
Ариунболд ойлгосонгүй.
— Ямар туршилт?
Эмч инээмсэглэв.
— Чи өөрийгөө симуляциас гарсан гэж итгэх хүртэл хэдэн давхар симуляци хэрэгтэйг шалгаж байна.
Тэр үед Ариунболд гэнэт ойлгов.
Тэр гараагүй.
Зүгээр л…
дараагийн симуляци руу орсон байв.
