Алга болсон газрын зураг
Газрын зураг Монголын баруун хойд хэсгийг харуулсан байв. Гэхдээ нэг зүйл хачин байлаа. Тэнд газрын зураг дээр тэмдэглэгдсэн жижиг нуур байсан ч орчин үеийн ямар ч газрын зураг дээр тийм нуур байдаггүй.
Эрдэнэтулга багаасаа адал явдалд дуртай хүн байлаа. Бусад хүмүүс аялал жуулчлал гэдэг зүгээр л амрах гэж ойлгодог бол түүний хувьд шинэ газар, шинэ нууц олох гэсэн утгатай байв. Тэр ууланд авирч, говь туулж, хуучин балгас судалж явдаг байлаа.
Нэгэн өдөр түүний найз Отгонбаяр хуучин эдлэлийн зах дээрээс нэг сонин зүйл олжээ.
Хуучирч шарласан газрын зураг.
— Чи үүнийг хар даа, гэж Отгонбаяр хэлэв.
Газрын зураг Монголын баруун хойд хэсгийг харуулсан байв. Гэхдээ нэг зүйл хачин байлаа. Тэнд газрын зураг дээр тэмдэглэгдсэн жижиг нуур байсан ч орчин үеийн ямар ч газрын зураг дээр тийм нуур байдаггүй.
Нууцлаг тэмдэгний хажууд ганцхан үг бичээстэй.
“Энд.”
— Энэ яг юу гэсэн үг юм бол? гэж Отгонбаяр асуув.
Эрдэнэтулга газрын зургийг удаан ажиглав.
— Би мэдэхгүй… гэхдээ очоод үзье.
Хэд хоногийн дараа тэд баруун зүг рүү явж эхлэв.
Зам урт байлаа. Хотоос холдох тусам зам бартаатай болж, уулс улам зэрлэг харагдана. Хоёр найз жийп машинтай явж, хэд хэдэн хоногийн дараа газрын зураг дээр тэмдэглэгдсэн ойролцоо газар хүрэв.
Гэхдээ тэнд ямар ч нуур байсангүй.
Зөвхөн уудам тал, хад асга.
Отгонбаяр инээв.
— Бид хуучин буруу зураг дагачихаж.
Гэвч Эрдэнэтулга бууж орчныг ажиглаж эхлэв.
Газрын зураг дээр тэмдэглэсэн координат яг энд таарч байлаа.
— Хачин юм…
Тэр газрыг анзаарав.
Хадны дунд нарийхан ан цав байлаа.
Тэд гар чийдэн асаагаад ан цав руу орлоо.
Дотор нь агуй байв.
Агуй эхэндээ нарийн боловч удалгүй том танхим шиг газар болж тэллээ. Ханын дагуу эртний зураг, тэмдэг, бичээсүүд байв.
— Энэ чинь маш хуучин юм шиг байна, гэж Отгонбаяр хэлэв.
Эрдэнэтулга ханан дээрх зургуудыг ажиглав.
Тэнд хүмүүс, уулс, нар… бас нэг том дугуй зүйл зурсан байлаа.
— Энэ юу юм бол?
Гэтэл танхимын голд нэгэн чулуу байв.
Чулууны дээр металл хайрцаг.
Тэд болгоомжтой ойртлоо.
Хайрцгийг нээхэд дотор нь хэдэн хуучин бичиг, бас нэг жижиг металл төхөөрөмж байв.
Отгонбаяр гайхав.
— Энэ чинь… эртний зүйл биш байна.
Төхөөрөмж нь бараг орчин үеийнх шиг харагдана.
Тэр үед агуйн ханан дээр гэнэт гэрэл асав.
Хоёр найз цочиж эргэн харав.
Ханын нэг хэсэг дэлгэц шиг асаж эхэллээ.
Тэнд нэг бичиг гарч ирэв.
“Сайн байна уу.”
Отгонбаяр сандарлаа.
— Энэ юу болоод байна?
Дэлгэцэн дээр дараагийн мөр гарч ирэв.
“Хэрэв та үүнийг уншиж байгаа бол та амжилттай иржээ.”
Эрдэнэтулга хөмсгөө зангидлаа.
— Хэн бичсэн юм бол?
Дэлгэц дахин өөрчлөгдөв.
“Бидэнд цаг бага байна.”
Отгонбаяр чанга дуугаар хэлэв.
— Хэнтэй ярьж байна вэ?
Хэсэг чимээгүй боллоо.
Дараа нь шинэ бичиг гарч ирэв.
“Тантай.”
Эрдэнэтулга төхөөрөмжийг гартаа авч үзэв.
Гэнэт дэлгэц дээр шинэ мөр гарч ирэв.
“Тэр төхөөрөмжийг идэвхжүүл.”
— Бид үүнийг асаах ёстой юу? гэж Отгонбаяр асуулаа.
Эрдэнэтулга хэсэг бодсоноо товчлуур дарлаа.
Төхөөрөмж зөөлөн дуу гаргав.
Тэр мөчид агуйн тааз бүхэлдээ гэрэлтэв.
Дэлгэц дээр огторгуйн зураг гарч ирлээ.
Гаригууд, одод, галактик.
Отгонбаяр гайхан шивнэлээ.
— Энэ чинь… сансар.
Гэтэл дараагийн бичиг гарч ирэв.
“Та нарын цаг хугацаа 2026 он.”
Хоёр найз бие бие рүүгээ харлаа.
Дараагийн мөр:
“Бид 2148 оноос ярьж байна.”
Агуй дотор нам гүм болов.
Отгонбаяр инээх гэж оролдлоо.
— Энэ тоглоом байна.
Гэвч дэлгэц дээр дараагийн үг гарч ирэв.
“Бид өнгөрсөн рүү мэдээлэл илгээж байна.”
Эрдэнэтулга гэнэт асуулаа.
— Яагаад?
Хэдэн секунд өнгөрөв.
Дараа нь хариу гарч ирэв.
“Учир нь бид алдаа хийсэн.”
— Ямар алдаа?
Дэлгэц дээр нэг зураг гарч ирэв.
Дэлхий.
Гэхдээ түүний тал нь сүйрсэн байлаа.
“2041 онд дэлхий сүйрнэ.”
Отгонбаяр амьсгалаа барив.
— Юунаас?
Дэлгэц дээр нэг үг гарч ирэв.
“Биднээс.”
Хэдэн секундийн дараа шинэ бичиг гарч ирэв.
“Тиймээс бид өнгөрсөн рүү газрын зураг үлдээсэн.”
— Яагаад биднийг? гэж Эрдэнэтулга асуув.
Хариу шууд гарч ирэв.
“Учир нь та хоёр энэ төхөөрөмжийг олно гэдгийг бид мэдэж байсан.”
Отгонбаяр толгой сэгсрэв.
— Яаж мэдэх юм?
Дэлгэц дээр сүүлийн мөр гарч ирэв.
“Учир нь та хоёр…”
Хэсэг зогсов.
Дараа нь үргэлжлэл гарч ирэв.
“…энэ төхөөрөмжийг ирээдүйд бүтээсэн хүмүүс.”
Хоёр найз хөшиж орхив.
— Юу гэсэн үг вэ?
Дэлгэц дээр дараагийн бичиг гарч ирэв.
“Та хоёр 20 жилийн дараа энэ төслийг эхлүүлнэ.”
Эрдэнэтулга шивнэв.
— Бид…?
“Тийм.”
Отгонбаяр дуугаа өндөрсгөв.
— Тэгвэл бид яаж зогсоох юм?
Хэсэг нам гүм болов.
Дараа нь дэлгэц дээр хамгийн сүүлийн өгүүлбэр гарч ирэв.
“Зогсоох ганц арга бий.”
Эрдэнэтулга амьсгаагаа барив.
— Ямар?
Дэлгэц дээр бичиг удаанаар гарч ирэв.
“Та хоёр энэ төхөөрөмжийг хэзээ ч бүтээж болохгүй.”
Хоёр найз бие бие рүүгээ харав.
Гэвч яг тэр үед төхөөрөмжийн дэлгэц дээр жижиг бичиг аслаа.
SYSTEM LOG
Project Founder:
Erdenetulga
Lead Engineer:
Otgonbayar
Тэр мөчид тэд нэг зүйл ойлгов.
Хэрэв тэд энэ нууцыг мэдсэн бол…
тэд яг эсрэгээрээ үүнийг бүтээхээр шийдэж магадгүй.
Өөрөөр хэлбэл ирээдүйгээс ирсэн энэ анхааруулга өөрөө
сүйрлийг эхлүүлэх шалтгаан болж байв.
Тэгэхэд Эрдэнэтулга аажмаар инээмсэглэв.
— Сонирхолтой юм…
Отгонбаяр гайхан харлаа.
— Юу?
Эрдэнэтулга төхөөрөмжийг чанга атгав.
— Хэрвээ бид үнэхээр үүнийг бүтээх хүмүүс юм бол…
тэгвэл энэ түүх аль хэдийн эхэлчихсэн гэсэн үг.
