Сувилагч

Эмнэлгийн шөнийн ээлж нам гүмхэн байлаа. Коридорт зөөлөн гэрэл тусаж, хааяа нэг аппаратуудын дохио сонсогдоно.

Шинэхэн сувилагч Номин богинохон цагаан хормогчтой, цэвэрхэн индүүдсэн малгайтайгаа тасгуудаар явж өвчтөнүүдээ шалгаж байв. Тэр эмнэлгийн хамгийн эелдэг сувилагч гэж бүгд ярьдаг.
7-р тасагт хоёр хөгшин өвгөн хэвтдэг байлаа. Нэг нь Батаа гуай — яриасаг, алиа зантай. Нөгөө нь Дорж гуай — нам гүм, ажигч хүн.

Номин орж ирээд:

— Батаа гуай, даралт үзье. Өнөөдөр гайгүй байна уу? гэж инээмсэглэв.

Батаа гуай таягныхаа бариулыг санаатай унагаачихав.
— Өө хөөрхий, гар хүрэхгүй юм аа… сувилагч аа, авч өгөөч.

Номин доош бөхийн авч өгөхөд Батаа гуай нүднийхээ булангаар Дорж гуай руу хараад нууцхан инээмсэглэнэ.

— Манай эмнэлэгт ийм сайхан сэтгэлтэй сувилагч байгаад бид хоёр азтай юм даа, гэж тэр хэлэв.

Номин зөөлөн инээж, хөнжил нь хажуу тийш хазайсныг засаж өгөөд:

— Та хоёр сайн амарч бай. Шөнийн ээлж урт шүү, гэхдээ би ойрхон байгаа, гэв.

Тэр коридор руу алхахад цагаан хормогч нь зөөлөн намирч, хоёр өвгөн араас нь хэсэг чимээгүй ширтэж үлдэв.

— Залуу нас гэдэг сайхан юм даа… гэж Дорж гуай аяархан хэлэв.

Батаа гуай инээгээд:
— Тийм ээ, гэхдээ сайн сувилагчтай байх бүр сайхан юм.

Коридорт Номины зөөлөн алхах чимээ аажмаар холдож байлаа…

Батаа гуай нойр хүрдэггүй коридорт байх зурагт үзэхээр гарлаа.

Буйдан дээр тухлан зурагт үзэж байтал Номин ажлын өрөөнөөсөө гарч ирэн рэсэпшин хэсэгрүү явж үзэгдэв хачирхалтай Номин бүр бариу цагаан плать өмссөн байх нь гоолиг бие урт хөлийг нь улам гоё харагдуулж байлаа.

Өвгөн даанч сайхан бүсгүй юм даа залуухан байсан бол гэхчилэн дэмий бодолд дарагдаж байтал түрүүний таягаа унагаасан нь санаанд орж дахин удирдлагаа унагаачихав.

Тэгээд Номин руу харж ахдаа удирдлага аваад өгөөч гэхэд Номин өвгөнрүү нэг л нухацтай хараад гоолиг биеэ гайхуулах мэт гунхаж алхан дөхөж ирэв. Тэрээр албаар өвгөний урд очоод тонгойж удирдлагыг авахад өвгөн нүдээ салгаж чадахгүй түүний хөл бөгсийг харж байлаа.

Үргэлжлэл бий